You Will Only Be Mine - Chapter 363: Gone

Jeon Eun-woo has lived for almost thirteen years in isolation in a cell at the Blackwood Research Center.He doesn't remember who he is, he doesn't know who locked him up, and he doesn't know why he's still alive.The apparent calm with which he has lived is shattered when he is assigned a cellmate.Rhys, a young man with invisible scars, appears in Eun-woo's cell with one goal: to kill him.Because Eun-woo is not just any person.He’s the last living Esper.But upon coming into contact with Eun-woo, Rhys unexpectedly bonds with him, something that shouldn't be possible because Rhys isn't a Guide.Or is it?

In his previous life Bai Lang was a small star. He rejected his boss and stupidly engaged in a relationship which he thought was true love.

Sa gitna ng kabundukang binabalot ng misteryo, lumaki si Esmeralda, isang dalagang manunugis na may kakaibang lakas at talas ng pakiramdam, sa kalinga ni Ismael— isang albularyong umampon sa kanya dalawang dekada na ang nakalilipas. Ngunit sa kabila nito, nakatago ang isang katotohanang unti-unting mabubunyag— ang lihim ng kanyang pinagmulan na bumabagtas sa hangganan ng tao at mundo ng kakaibang elemento.Sa pagbabalik nila sa baryo ng kanyang lolo, harapin ni Esmeralda, hindi lamang ang sigalot sa pagitan ng kinalakhang pamilya, kun 'di pati na rin ang mga lihim ng kanyang pagkatao. Sa gitna ng pamilyar na tanawin ng baryo, magtatagpo ang landas nila ng mga taong magiging parte ng buhay niya— mayroong magiging gabay sa kaniyang pagtuklas at may iilan namang magdudulot ng kapahamakan at kalituhan sa kaniyang paghahanap ng kasagutan.Sino ba talaga siya? At ano ang pinagmulan niya?Ngunit sa bawat hakbang niya patungo sa pagtuklas ng katotohanan, lalong lalalim ang ugnayan niya sa mga anino ng mga nilalang na walang ibang nais kun 'di ang kaniyang pagkawasak. Sa bawat mutyang mahahawakan ni Esmeralda, sisigaw ang nakaraan— at sa bawat sigaw nito, unti-unting mabubuo ang kwento ng isang salinlahing nababalot ng hiwaga na siyang uukit at huhubog sa kaniyang pagkatao.

“Look at you, you were this teeny-weeny when you were little.”Using both hands, Shao Zifeng gestures how small his pet beast used to be. He then raises his head and looks at the gigantic being in front of him.“Just how did you grow into this ferocious form?”